- Γιατί ο Δένδιας είχε τετ α τετ με όλους τους ανώτατους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού και θα κάνει το ίδιο με την Πολεμική Αεροπορία και τον Στρατό Ξηράς
- Τι ήθελε να μάθει και ποια ήταν η προτροπή του υπουργού προς τους Αξιωματικούς που συνάντησε κατ’ ιδίαν αλλά και όλους μαζί.
- Ο πόλεμος στο Ιράν, οι συγκρούσεις στην Ουκρανία και τα σενάρια του τρόμου που είναι στο «τραπέζι».
Του Πάρι Καρβουνόπουλου
Το πρωί της Κυριακής 19 Απριλίου, η κινητικότητα στον περιβάλλοντα χώρο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη για ημέρα αργίας. Από νωρίς το πρωί τα αυτοκίνητα ανωτάτων αξιωματικών περνούσαν το ένα μετά το άλλο την πύλη του ΥΠΕΘΑ στη Λεωφόρο Μεσογείων.
Όλη η ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού από τον βαθμό Αρχιπλοιάρχου και πάνω είχε κληθεί από το υπουργικό γραφείο για να συναντήσει τον ίδιο τον κ. Δένδια. Ακόμη και Αξιωματικοί που υπηρετούν σε θέσεις εκτός Αττικής είχαν κληθεί σε αυτή τη «σύσκεψη-συνάντηση» με τον πολιτικό προϊστάμενο των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο κ. Δένδιας επί 6,5 ώρες συνάντησε κατ’ ιδίαν κάθε έναν από τους Αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού. Κάθε αξιωματικός είχε περίπου 2,5-3 λεπτά στη διάθεση του για να εκθέσει στον ΥΕΘΑ τις απόψεις του για θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα στις Ένοπλες Δυνάμεις, για προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από ελλείψεις προσωπικού ή μέσων.
Η συζήτηση με όλους τους αξιωματικούς έκλεινε με την ίδια σε νόημα προτροπή εκφρασμένη ίσως με διαφορετικά λόγια: «Να είστε έτοιμος να προσφέρετε από το πόστο σας»…
Σύμφωνα με όσα έχουν πληροφορηθεί οι Data Journalists, επαφές του ΥΕΘΑ έχουν προγραμματιστεί και με τους ανώτατους αξιωματικούς Πολεμικής Αεροπορίας και Στρατού Ξηράς και θα είχαν γίνει αν ο κ. Δένδιας δεν έπρεπε να κάνει ένα ταξίδι αστραπή στις ΗΠΑ.
Η τελευταία φορά που είχε γίνει σύσκεψη με παρόμοια σύνθεση και ανάλογη χρονική διάρκεια, δεν ήταν για καλό. Ήταν τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου του 1996, όταν ο τότε ΥΕΘΑ Γεράσιμος Αρσένης είχε συναντήσει στο ΓΕΝ όλη την ηγεσία του ΠΝ αλλά και τους διοικητές που είχαν διαχειριστεί την κρίση στα Ίμια.
Υπό κανονικές συνθήκες η κίνηση του κ. Δένδια να συναντήσει κατ’ ιδίαν τους αξιωματικούς που αποτελούν την κορυφή και τα υψηλότερα κλιμάκια της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας θα μπορούσε να αποδοθεί σε «ιδέα επικοινωνιολόγων» για τη δημιουργία θετικών εντυπώσεων. Μόνο που οι συνθήκες δεν είναι κανονικές. Είναι πολεμικές και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου.
Η Ελλάδα εμφανίζεται εξαιρετικά δραστήρια στα πολεμικά μέτωπα που εξελίσσονται στη «γειτονιά» μας, έχοντας ξεπεράσει προ πολλού τη γνωστή συμμετοχή της σε άλλους πολέμους (Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη), όπου είχε παραμείνει στην απλόχερη παροχή διευκολύνσεων και βάσεων.
Στο Ιράν, η Ελλάδα καταρρίπτει drones κι έχει στη διάθεση Αμερικανών και Ισραηλινών πολεμικά πλοία αλλά και πολύτιμα αντιαεροπορικά συστήματα. Την ίδια ώρα που σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν με κάθε τρόπο να μείνουν μακριά από αυτή την πολεμική σύγκρουση.
Την ίδια ώρα η εμπλοκή της Ελλάδας στην Ουκρανία γίνεται όλο και βαθύτερη, όχι με την αποστολή στρατευμάτων αλλά με την αποδοχή της πρότασης του Γάλλου προέδρου Μακρόν για «παραχώρηση» μέσω Γαλλίας στην Ουκρανία των ελληνικών Mirage 2000. Σε «αντάλλαγμα» ο Γάλλος πρόεδρος θέλει να μας πουλήσει κι άλλα Rafale σε «προνομιακή τιμή», για την οποία όμως ακόμη δεν έχουμε ακούσει συγκεκριμένο ποσό.
Επιπλέον φαίνεται ότι έχει συμφωνηθεί η αγορά από την Ελλάδα δύο γαλλικών υποβρυχίων Barracuda, τα οποία θεωρούνται πολύ αξιόλογα. Ωστόσο η συμφωνία -αν τελικά υπογραφεί- προκαλεί ερωτήματα, ειδικά στους επιτελείς του ΠΝ. Κι αυτό γιατί είναι γνωστό ότι ο ελληνικός υποβρύχιος Στόλος είναι εξοπλισμένος με γερμανικά υποβρύχια με αιχμή του δόρατος τα «αθόρυβα» υποβρύχια τύπου 214, τα οποία ταλαιπωρηθήκαμε πολύ για να τα αποκτήσουμε, λόγω πολλών και διαφόρων προβλημάτων. Η προσθήκη ενός νέου τύπου υποβρυχίου στον Στόλο, δημιουργεί προβληματισμούς για τη διαφορετική υποστήριξη που θα απαιτηθεί.
Σε όλα τα παραπάνω προστίθεται και η πρόθεση του κ. Μακρόν να αποθηκεύσει πυρηνικά όπλα στον Άραξο.
Η διαφαινόμενη κλιμάκωση με την Τουρκία
Οι συναντήσεις του κ. Δένδια με την ηγεσία του στρατεύματος όμως προκαλούν ερωτήματα ίσως και ανησυχία, λόγω της διαφαινόμενης κλιμάκωσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το τελευταίο διάστημα η Άγκυρα δεν έχει ανεβάσει τους τόνους μόνο σε επίπεδο δηλώσεων αλλά και στην πράξη. Παραβιάσεις του εναέριου χώρου στο Αιγαίο από οπλισμένα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη άρχισαν να καταγράφονται ξανά και στη θάλασσα οι παρενοχλήσεις από τον τουρκικό στόλο και την τουρκική ακτοφυλακή έχουν ενταθεί.
Ο εκνευρισμός της Τουρκίας, αποδίδεται στην αποστολή ελληνικών αεροσκαφών και πλοίων στην Κύπρο αλλά και στην στενή αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ. Οι σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ έχουν επιδεινωθεί από τα σενάρια που αναπαράγονται από ισραηλινά κι όχι μόνο μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τα οποία μετά από το Ιράν, στόχος του Ισραήλ είναι η Τουρκία. Σε αυτά τα σενάρια εμπλέκουν και την Ελλάδα, θέτοντας ερωτήματα για το τι θα πράξει σε περίπτωση που υπάρξει σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ.
Από την πλευρά της η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να διατυμπανίζει ότι η συνεργασία με το Ισραήλ δεν έχει να κάνει με την Τουρκία, αλλά κάποιες δηλώσεις και ενέργειες πριμοδοτούν τα σενάρια περί εμπλοκής μας σε ένοπλες συγκρούσεις άλλων. Η δήλωση του Α/ΓΕΕΘΑ περί ετοιμότητας της Ελλάδας να αναλάβει ακόμη και προληπτικά πλήγματα ή η πρόθεση του ΓΕΣ να αλλάξει τη διατύπωση στο δόγμα του Στρατού Ξηράς, αφαιρώντας την παράγραφο στην οποία αναφερόταν ότι κύριος σκοπός του είναι η άμυνα, ρίχνουν νερό στο μύλο όσων θέλουν να συντηρήσουν τα πολεμικά σενάρια ζωντανά.
Όπως και να ‘χει είναι προφανές ότι η Ελλάδα ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί σε μια περίοδο που τίποτα πια δεν μπορεί να αποκλειστεί στην περιοχή μας. Γι’ αυτό και οι συσκέψεις του κ. Δένδια με την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία προκαλούν ερωτήματα και σκέψεις.
